oğlumun doğumu

oğlum milo barış 8 haziran pazartesi günü doğdu. kızımda olduğu gibi oğlum da doğumda hiçbir olumsuzluk yaşamadan, sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi.

birçok kadın gibi benim de hamilelik süreçlerim hamilelik ve doğumla ilgili bilgileri araştırmakla ve başka kadınların hamilelik ve doğum deneyimlerini okumakla geçti. her kadının deneyimi, hatta her kadının her bir doğumundaki deneyimi o kadar birbirinden farklı ki insan daha önce doğum yapmış olsa da kendini asla hazır ya da hazırlıklı hissedemiyor. kızımda -belki günü de geçtiği için- her gün hadi bugün doğum olsun artık dediğim halde oğlumda son günleri bu kez deneyimli olmama rağmen hep birşeyler eksik kalmış duygusu içinde, bugün de doğum olmasın diye geçirdim.

ultrason 38+4

38+4 oğlum

eski ultrasoncumuz doğum izninde olduğundan(yerine bakanda pek iş olmadığından) yeni bir klinik bulduk(rathmines'da) ve cumartesi günü doğumdan önce son kez ultrason merkezine gittik. şansımıza sonograf deneyimli ve yetenekliydi, çok güzel görüntüler yakaladı.

hamilelik 38+1

bugün doktor kontrolüm vardı. bebek iyi; kalp atışları, amniyon sıvısı miktarı normal. baş aşağı pozisyona döneli birkaç hafta oluyor ama henüz kanala inmemiş. birkaç haftadır hemoglobinim düşüktü, normal değerlere çıkmış. artık yapılacak tek şey beklemek.

görüşme yine 3-5 dakika sürdü. doktor kontrollerinde ultrason fotoğrafı vermiyorlar o yüzden bu haftanın görüntüsü yok maalesef. eğer bebek bizden önce davranıp gelmezse doğumdan önce bir kez daha ultrason randevusuna gitmeyi planlıyoruz.

doktorla görüşmemiz bittikten sonra hastanenin içinde dolanırken burak güzel bi kapı görüp açtı. başka bir yüzyıla açılan kapı gibiydi. hastane çok eski biliyoruz(121 yıllık) ama böyle bir salon görmeyi beklemiyorduk. içerde müzelerdeki gibi camekanlar içinde eskiden kullanılan enjektör, forseps, makas gibi aletler; eski çalışanlara ait fotoğraflar, ebelik sertifikaları gibi şeyler vardı. hastanede başka böyle odalar var mı bilmiyorum ama bir tanesini de olsa orijinal halinde bırakmaları hoşumuza gitti, bir sürü fotoğraf çektik.

2. hamilelik/34. hafta

33+4 haftalık oğlum

cumartesi günü bray'e (33+4) ultrason randevumuza gittik. taa güneş'ten beri sürekli kontrollerimi yapan ultrason teknisyeni debby doğum iznine ayrıldığı için yerine başka biri bakıyordu. ama pek de iyi bakamıyordu :( eve gelip usb belleği bilgisayara takınca yalnızca 2 tane birbirinden kötü fotoğraf gördüm, gittiğimiz yola değmedi. debby her seferinde 15-20 tane mükemmel netlikte fotoğraf kaydediyordu. bebeğin iyi olduğunu zaten doktor kontrollerinden biliyoruz. aradaki ultrasonlar biraz bebeği özleyip görmek istediğimiz için, biraz da fotoğraf ve video görüntüleri için.

little brother/2. hamilelik

oğluma aldığım ilk kıyafet. güneş okumayı bilecek yaşta olsaydı çok güzel bir haber verme yöntemi olacaktı :)

kızıma kardeş geliyor. bu kez hamileliğimin ilk ayları türkiye'de geçti. ilk doktor kontrollerini ve testleri ordayken yaptırdım. iki farklı ülkedeki hamilelik süreçlerini doktorların yaklaşımları ve kontroller üzerinden karşılaştırabilmek için sürecin başından beri yazmak istiyordum ama riskli bir dönem geçirdim ve tehlikenin geçtiğinden emin olmadan blogta yer vermek istemedim. sonrasında ise tüm ayrıntıları toparlayıp bir araya getirmem uzun sürdü.

doğum/dublin'e güneş doğdu :)

bebeğimin olası doğum günü yani 40 haftanın dolduğu gün 25 ocaktı. nedense 25 ocak'a kadar doğurmuş olacağımı düşünüyordum. son zamanlar geçmek bilmiyor gerçekten. yıllardır hamileymişim ve daha yıllarca sürecekmiş gibi gelmeye başlamıştı. son randevumuzda doktor bir sonraki hafta için randevu verirken, umarım o zamana kadar bir şeyler olur, bir daha gelmezsiniz demişti :) dediği oldu ve 29 ocakta 40+4'te doktor randevusu yerine hastaneye doğuma gittik.

hamilelik-2

hamileliğimde 39. haftanın içindeyim. buradaki uygulamaya göre şu ana kadar 4 kez kadın doğum uzmanı tarafından muayene edildim. bunlar 1-2 dakikalık ultrason değerlendirmesi, tansiyon ölçümü ile ancak 5 dakikayı bulan muayenelerdi. toplam 2 kez kan tahlili, 4 kez de idrar tahlili yapıldı. hamileliğin başlarında kendimi doktor kontrolünde hissetmesem de sonrasında alıştım. şimdi türkiye'deki uygulamalar ve doktor ziyaretlerini aşırı ve anlamsız buluyorum. riskli risksiz her hamileye yapılan şeker yükleme testleri, 2'li test sonucu normal çıkmasına rağmen 3'lü tarama testi yaptırmak, 35'ini geçen her hamileye amniyosentez uygulamak, anne 3-5kg fazla aldı diye strese sokmak çok acımasızca geliyor. türkiye'de olsaydım şimdiye kadar aldığım 27kg yüzünden doktorlar tarafından epey strese sokulurdum diye düşünüyorum. iyi ki burdayım :)

hamilelik

bugün itibariyle 33 haftalık hamileyim. dublin'de hamilelik süreci türkiye'dekinden oldukça farklı geçiyor. örneğin şu ana kadar doktorumu yalnızca bir kez gördüm. türkiye'de olsam aynı süre içinde 8-10 kez kontrole giderdim sanırım. burada hamilelik çok olağan karşılanıyor ve gebelik takibi türkiye'deki gibi abartılmıyor.