lise yıllarındayken gençlerin üç beş kuruş harçlık için alsancak sokaklarında gitar çaldığını hatırlıyorum. zabıta geleceği zaman işportacı edasıyla apar topar toplanıp koşarak kaçmak sokakta çalmanın bir parçasıydı.
aylar önce gazetede, istanbul beyoğlu'nda sokak müzisyenlerinin yasaklandığına dair bir haber okumuştum. artık müzisyenler sokakta çalmak için belediyeden izin belgesi almak zorundaymış. izin belgesinin neye hizmet ettiğini anlamak zor. müziğe sadece gürültü gözüyle bakan yöneticilerin zihniyetinin sonuçları ağır.
